(advertentie)

EW logo klein

- door Ton van Leijen - 

Het leek met een sisser af te lopen. Nou ja, het is maar wat je onder een sisser verstaat. Het begon met het bericht dat mensen met een te fors postuur geen erewacht meer konden zijn bij de dodenherdenking op de Waalsdorpervlakte. De voorzitter van de Haagse vereniging die dit jaarlijks organiseert zei daarover ‘het ziet er toch niet uit als de knoopjes losschieten omdat de overall te strak zit?’. Er kwam kritiek, fors ook, en de secretaris van hetzelfde bestuur zei vervolgens dat de tekst moest worden gezien als een waarschuwing:  ‘pas op dat je niet te dik wordt, anders past de overall niet meer’. Het tenue ging tot confectiemaat 60. Het bestuur trok het boetekleed aan. Nu zegt het ‘als iemand niet in de tenue past kopen we desnoods een grotere maat’. Probleem opgelost. Toch blijft er iets haken.

Lees meer >

(advertentie)

Column collegeakkoorden gaan vooral over Samen

- door Ton van Leijen - 

De verschuivingen als gevolg van de verkiezingen zijn door allerlei media en analisten in beeld  gebracht en besproken. Met als uitschieter de winst voor lokale partijen. Zoals bij heel veel zaken kun je daar positieve en minder positieve kanttekeningen bij maken. Verder: ongeveer tweederde van alle raadsleden zijn nieuwelingen. Dat kan voor noodzakelijke frisheid zorgen, zonodig kunnen gestolde rituelen worden vervangen door meer eigentijdse routes en aanpak.

Lees meer >

(advertentie)

Al weken, maanden zijn we in de ban van allerlei ernstige ontwikkelingen in de wereld. En even lang wilde ik er ook in een column bij stilstaan. Nood en ellende, en u denkt dan natuurlijk net als ik aan wat we allemaal zien, horen en lezen in trefwoorden als Oekraïne, M H17, IS, Gaza, Irak, en evengoed de Ebola-uitbraak. Maar wat moet je er nog over schrijven als er al zoveel is geschreven, in artikelen, interviews, columns, analyses en rapportages? Wat gezegd kon worden is zo ongeveer gezegd. We staan erbij en kijken ernaar, maar als we niet zelf familie in de MH17 hadden, of hebben in de Oekraïne, of geen kinderen die zich aangetrokken voelen door de Jihadronselaars voelen we ons wel onmachtig, maar toch ook op enige afstand. Toen moest ik denken aan een gebed dat bijna een jaar geleden verscheen in het Nederlandse Dagblad. Met toestemming laat ik het hier volgen, want het is onveranderd actueel.

Lees meer >

(advertentie)

Het is me dan toch gelukt. Een vriend bij justitie tipte mij hoe ik het moest aanpakken. Laat ik maar met de deur in huis vallen. De rechter heeft uitgesproken dat de figuur van Zwarte Piet (ZP) toch discriminerend is. En het is goed dat het van negroïde typeringen en discriminatoire elementen wordt ontdaan. Maar ik besefte meteen: dat moet toch wel heel beroerd zijn voor degenen die het persoonlijk treft! Ik voelde het als een roeping om met deze slachtoffers zelf te praten. Zo kreeg ik toestemming voor een gesprek met de hoofdpiet. Ik moest alleen zwijgplicht beloven over de plaats van ontmoeting, en alles bij de balie inleveren, behalve mijn potlood en schrijfblok.

Lees meer >

HET klompenpad is natuurlijk het pad tussen Kerkstraat Oldebroek en Eekterweg Oosterwolde. Massa's Oldebroekers en andersdenkenden, ook mijn vrouw en ik, genieten elke keer als je het fietst of loopt. Een gerespecteerde medeburger hoorde dat de gemeente het schelpenpad wilde vervangen door beton. Dat riep bij hem 'totale weerzin' op. Hij zocht onmiddellijk de media en hield een pleidooi om dit 'organische onderdeel van het authentieke weidegebied de Broeklanden, met aan weerszijden een sloot vol waterleven', in de oorspronkelijk staat te laten. Dat vind ik sympathiek, dat steun ik bij voorbaat. Hoewel ik zijn dreigement aan het slot van zijn ingezonden nog niet kan overzien, dus dat moet ik nog even buiten mijn sympathie houden.

Lees meer >