(advertentie)

De campagne ‘Doeslief’ is een reactie op asociaal gedrag. De grootste irritatie die we kennen ligt in de last die we ervaren in het gedrag van anderen. Bekende voorbeelden zijn het gescheld in de sociale media, het bumperkleven in het verkeer, het spugen naar medewerkers in het openbaar vervoer, maar ook pestgedrag, voordringen in de supermarkt en dergelijke. Vastgesteld is dat de mensen die dit doen soms niet door hebben dat ze de ander dwars zitten. Ze hebben dan niet in de gaten wat dit met een ander doet. Doeslief is dus een zinvolle aktie. Maar misschien ontbreekt er iets.

Lees meer >

(advertentie)

DSC 0007bloem

Ja, dan zijn we toch weer Nederlander genoeg om van ons trotste nationale product zelf even te proeven. Ik heb het over de bollenvelden. Dus besloten we kort geleden om een route in Oostelijk Flevoland te rijden. Bij Elburg over de brug rechtdoor de polder in, bij de Oude Bosweg rechtsaf. In het begin viel het nogal tegen, we zagen dat er ook al het nodige  geoogst was. Maar na enige tijd kleurde de horizon bont van de vele tulpen. Droog weer, zon aan de hemel, heerlijke dag om te toeren. Naast tulpen was er nog iets te zien.

Lees meer >

(advertentie)

Er zijn heel veel zaken of dingen die we goed kunnen noemen zolang mensen daarin maar niet doorslaan. Neem het begrip openbaarheid of transparantie. Op de klank af zullen de meesten van ons vinden dat dat positief is: helderheid, geen verborgen lettertjes of trucjes, zeg waar het op staat zodat je weet waar je aan toe bent. Zeker van groot belang bij bestuurders, politici, de bankwereld enz. Toch kan dit op allerlei manieren doorslaan. Als ongezonde nieuwsgierigheid gaat meespelen. Of als je de kromme opvatting hanteert dat iemand verplicht is bepaalde dingen over zichzelf te vertellen terwijl deze dat absoluut niet kwijt wil.

Lees meer >

(advertentie)

Een paar weken terug keek ik naar de slotaflevering van de tv-serie Poirot. Hercule Poirot is bekend uit de boeken van de zeer succesvolle detectiveschrijfster Agatha Christie. Na Miss Marple haar bekendste personage, en beide creaties zijn ook verfilmd. Het speelt allemaal in de periode van grofweg rond de beide wereldoorlogen. De personages zijn tekenend voor de standsverhoudingen in die tijd. Het draait allemaal om het ontmaskeren van de slechterik. Maar in de laatste aflevering gebeurt er iets bizars.

Lees meer >

Het journaal vermeldde dat de Duitse tv de Nederlandse serie De Luizenmoeder heeft geïmporteerd. Het vraagt wel de nodige aanpassingen, want Duitsland is geen Nederland, en onze oosterburen hebben kennelijk een andere manier van kijken en waarderen. De Nederlandse programmamaker vertelde bijvoorbeeld dat vloeken (hij noemde het woord volledig) in Duitsland wel eens op wat meer afkeuring zou kunnen stuiten dan hier. Ach, met de tijd zou dat wel wennen, leek de inschatting.

Lees meer >

Het kon weer even: naar buiten, genieten van het mooie weer. Dat deden we dan ook meteen, mijn vrouw en ik sprongen (nou ja, sprongen) in de auto en reisden af. Een krantenrecensie over een mooie expositie lokte ons naar het noorden. Heerlijk dat Drentse landschap, de afwisseling van weiden, struiken, heide, bossen met het stralende blauw erboven, alles wekte verlangen naar lente en zomer en stemde ons vrolijk. Een hunebed was niet eens nodig.  

Lees meer >

De gele hesjesbeweging is op zijn retour, zo wordt geconcludeerd. De mensen zijn al dat protest en ongemak zo langzamerhand zat, en dat lijkt me een gezonde correctie. Het begon op het platteland van Frankrijk en verbreidde zich naar de steden. De groter wordende kloof tussen arm en rijk, tussen de ‘elite’ en het ‘gewone volk’ speelde een grote rol. Het plan van de Franse regering de benzineprijs te verhogen werd daar de bekende druppel. Het protest verbreedde zich en werd agressiever. En iedereen die waartegen dan ook maar bezwaar had mengde zich in de hesjesopstand. De fabrikanten van de hesjes floreerden.

Lees meer >

Onze mening over iets wordt gevormd door wat we om ons heen zien en door wat de media ons voorschotelen. Maar hoe betrouwbaar zijn die? En hoe representatief? We kenden al het verschijnsel nepnieuws: berichten die onjuiste informatie geven. Soms onbewust door slordigheid of slechte journalistiek. Of bewust om politiek of commercieel te beïnvloeden. Dan bestaat er nog pulpnieuws. Recent onderzoek laat zien dat een meerderheid van de mensen pulpmedia als grootste informatiebron gebruikt. Het aantal mensen dat zijn mening baseert op zuivere journalistiek en kwaliteitsmedia blijft daarbij achter. En dat is erg.

Lees meer >

Terwijl de Dikke van Dale blokkeerfries koos als woord van het jaar 2018, kwam het Genootschap Onze Taal met laadpaalklever. Iemand met een elektrische auto dus die de plek bij de oplaadpaal misbruikt om te parkeren. Lijstjes over van alles en nog wat zijn in, en speciale woorden zijn daarbinnen heel populair. Het laat trouwens ook iets over onze geschiedenis zien, want ooit was selfie het woord van het jaar, terwijl dat nu al helemaal is ingeburgerd en we er geen glimlach meer aan besteden.

Lees meer >

Sterven is een grens waarvan je zolang mogelijk weg wilt blijven. Terwijl we allemaal weten dat hier beneden het loslaten van het leven onze eindbestemming is. We worden gemiddeld steeds ouder, en alle gezondheidsprogramma’s en onlosmakelijk daarop gerichte reclame verkondigen krachtig het ideaalbeeld dat je langer kunt leven als je maar gezond eet, beweegt, enzovoorts. En dat is ook verantwoord, want het leven is een groot goed waarmee je verstandig moet omgaan. We zullen niet gauw zeggen dat wie sterft een streepje voor heeft. Maar er is wel iets anders wat ons kan raken.

Lees meer >

Er is een verhaal dat me aan het denken zet, elke keer als ik het weer tegenkom. Het maakt me nieuwsgierig. Intrigerend, dat is het goede woord. Het is een heel kort verhaaltje, in de kantlijn van een breder verhaal. Ik kan het in weinig worden vertellen. Het gaat over een stad die bedreigd wordt door een groot gevaar, een kwaad dat tot verwoesting kan leiden. Er bevindt zich in die stad een arme, maar wijze man die dat gevaar had kunnen afwenden. Maar ja, een onbeduidend man, daar wordt niet naar geluisterd; dus gaat de stad ten onder. Wijsheid verliest het hier van domheid.

Lees meer >

Je kent ze wel: je stelt een vraag, en ze komen helemaal los. Aan hun reactie lijkt geen einde te komen, zodat je soms spijt krijgt ook maar iets gevraagd te hebben. Het overkwam ons pas toen we in de late toegift van mooi nazomerweer gingen fietsen in Drenthe. Op een mooi knooppunt van fietspaden stopten we voor het nuttigen van een krentenbol, en namen vredig plaats op een bankje dat net door twee anderen werd verlaten. Kort daarna arriveerde er ook een ander fietsechtpaar. Ze namen plaats in het kleine overdekte hutje vlakbij ons bankje.

Lees meer >

Tevredenheid en geluk, twee begrippen die eenzelfde sfeer oproepen. Toch zullen veel mensen het verschil ertussen aanvoelen. Je kunt tevreden zijn na een heerlijke maaltijd of als je lekker in het zonnetje zit. Bij geluk denk je toch aan iets diepers, iets dat duurzamer is dan de tevredenheid op een moment. Het woordenboek geeft woorden als “een aangename toestand waarin je je aardse wensen en verlangens bevredigd ziet”. Je verheugt je over de zegeningen die je ten deel zijn gevallen. Geluk: hangt het er maar net vanaf waar je wiegje heeft gestaan? Dat is wel een zware factor. Maar je kunt  ook heel anders over tevredenheid en geluk gaan denken als je je bestaan vergelijkt met dat van anderen, dichtbij, of heel ver weg.

Zo kwam ik op deze  mijmeringen na het lezen van een reisverslag over de open vlaktes in Mongolië. Een enorm land, ingeklemd tussen Siberië en China. Het heeft 2,5 miljoen inwoners. Hoofdgodsdienst is het Tibetaans boeddhisme. De meeste bewoners zijn nomaden. Ze leven in vilten tenten met een houten frame, en houden schapen, geiten, jaks, kamelen, runderen en paarden. Er zijn in het buitengebied geen verharde wegen. Ver van ons bed, letterlijk en figuurlijk. Over het algemeen beschikt men daar niet over electriciteit en auto’s. Het land heeft een alfabethiseringsgraad van bijna 90 procent. De inwoners zijn goed geïnformeerd, maar buiten de steden is hun manier van leven nog grotendeels hetzelfde als duizend jaar geleden. Het heeft een democratische regeringsvorm; eenvijfde van de bewoners leeft onder de armoedegrens.

Lees meer >

Louis van Dijk heeft zijn laatste concert gegeven. Hij heeft verteld dat bij hem Alzheimer is geconstateerd. Daardoor heeft hij het besluit genomen niet langer het grote werk te doen. Dat is jammer, want hij is een veelzijdig en heel getalenteerd musicus. Hij kan en wil nog wel spelen als hij het leuk vindt, maar niet als het zou moeten. Met deze beslissing voorkomt hij in ieder geval dat hij op enig moment tijdens een optreden zou haperen. Een heel verstandig, maar ook een moedig besluit. Verstandig, want wie bijvoorbeeld op youtube nog eens naar zijn muzikale helden van vroeger kijkt komt mensen tegen die niet zo verstandig waren tijdig te stoppen. Charles Aznavour was een uitzondering: hij boeide tot het eind.

Lees meer >

Afgelopen week kwam een oude vriend met zijn vrouw ons weer eens bezoeken. We kennen elkaar vanaf de lagere school. Toevallig had ik een dag daarvoor een nieuw boek gekocht over Assendorp, de wijk van Zwolle waar we samen opgroeiden. Ik liet hem het boek zien en hij bladerde het gefascineerd door. Ach kijk, dat huis staat er nog, en weet je nog dat daar toen de groenteman zat naast die kapper? En daar, de kruidenier waar we altijd zwartwit kochten. Het leken wel teksten uit een liedje als Het dorp. We kwamen erover los en genoten van de herinneringen aan die tijd. Op een gegeven moment zei hij ‘Jammer dat we er toen geen oog voor hadden’.

Lees meer >

Het leek me geen onderwerp voor in de vakantie, maar nu het normale leven weer aanbreekt kan het denk ik wel. Iemand heeft een kist bedacht en gemaakt waarin de overledene in een enigszins zittende houding wordt opgebaard. Denk aan de vorm van zo’n ouderwetse strandstoel, houten raamwerk met hangdoek, een soort golfbeweging. De uitvinder vertelde in het journaal dat die houding meer natuurlijk zou aansluiten bij onze herinneringen aan de overledene. Er werd nog iemand van de uitvaartbranche bijgehaald, die was er heel positief over omdat het precies past in de trend naar maatwerk, het inspelen op de persoonlijke behoefte. Terloops ving ik op dat stapelbaarheid van kisten ook goed mogelijk bleef. Hmm.

Lees meer >

cq5dam.web.384.614

En dan bedoel ik de klassieke haan: het dier dat vooral in de vroege morgen kraait. Al weer jaren geleden haalde een buurman vrij dichtbij er een in huis, hij had toen ook kippen en dan is zo’n aanschaf zinvol. Al vrij snel voelde het dier zich in onze buurt thuis, tenminste: zijn geluid in de vroege morgen nam spoedig in volume toe. Hoewel onze buurt uit verdraagzame mensen bestaat ontstonden er subtiele en tactvolle signalen waaruit de betreffende buurman concludeerde dat je een kraaiende haan verschillend kunt beoordelen en waarderen. Hij was er zelf natuurlijk ook wel achter gekomen dat een haan meer doet dan alleen wat management over de ren en het stimuleren en monitoren van legprocessen. Zo verdween de haan.

Lees meer >

Je wilt graag weten hoe het ervoor staat. Dus volg je kranten, tv, en digitale bronnen. Betrouwbare, onafhankelijke media zijn heel belangrijk, en evengoed neutrale instituten die zaken uitzoeken en met cijfers ondersteunen. Het lijkt wel moeilijker te worden om zicht houden op wat normaal, en wat uitzondering is. Stel - simpel voorbeeld - dat je in de krant nooit een geboorteadvertentie, aangekondigd huwelijk of prachtige creatieve prestaties van mensen tegenkomt, maar alleen overlijdensadvertenties, en verder verhalen over inbraken, moorden, milieumisdrijven, en andere ellende in de wereld. Voeg daarbij de verhalen over nepnieuws. Welk beeld groeit er dan bij jou van de werkelijkheid?

Lees meer >

mobile phone 2398296 960 720

Meestal voelt dat als een wat ongemakkelijke term. Het roept iets op van ongewenste inmenging, burgerlijkheid, spruitjeslucht, voorbije tijden. Na toenemende welvaart en via roerige perioden van verzet tegen de gevestigde orde groeide de individuele vrijheid uit tot het hoogste goed. Die omslag had onder andere als gevolg dat allerlei vormen van controle verdwenen. Als jochie moest ik een perronkaartje kopen van tien cent om naar treinen te mogen kijken. Maar loketten, kaartjesknippers en controleurs verdwenen, en dat was in veel opzichten ook een positieve stap in het schrappen van onnodige bureaucratie. Nu kun je zomaar een trein inlopen, wat sommigen verleidt tot zwartrijden. Grappig dat in onze tijd – om meerdere redenen - de behoefte aan controles weer flink toeneemt.

Lees meer >

refreshment 438399 960 720

- door Ton van Leijen - 

Hoe ziet jouw bucketlist er uit? De vraag werd me een beetje gekscherend gesteld. Een bucketlist, steeds meer mensen lijken hem te hebben. Bij het woord bucket (Engels voor emmer) komt in mijn herinnering het eerst boven een inmiddels heel oud liedje gezongen door Harry Belafonte en Odetta Holmes: There’s a hole in the bucket. En later was het een belangrijk woord in de tv-serie schone schijn (Keeping up appearence), waarin Hyacinth Bucket beslist wilde dat haar achternaam werd uitgesproken op z’n Frans, dus als bouquet. Heerlijke humor.

Lees meer >