bijbachthuis klein

- door Fred Sollie -

KAMPEN – Er is niet veel bekend over het leven van Johann Sebastian Bach. Maar zijn zoon Carl Philipp Emanuel vermeldt dat hij een echt gezelschapsmens was: “Zijn huis was een duiventil. De drukte deed hem veel plezier.” In die drukte hebben zich tal van musici en leerlingen bevonden, waaruit afgeleid kan worden dat er veel gemusiceerd werd in huize Bach.

Vier leden van de Nederlandse Bachvereniging brachten vrijdagavond in de Broederkerk een concert onder de titel ‘Bij Bach thuis’. Op het programma stonden niet alleen werken van Bach zelf, maar ook van Abel, Legrenzi, Hurel en Krieger. Charles Daniels (tenor), Mieneke van der Velden (viola da gamba), Fred Jacobs (theorbe) en Menno van Delft (klavecimbel en orgel) gaven er een uitvoering van die van begin tot eind boeide. In het Adagio van Carl Friedrich Abel (1723-1787) voor viola da gamba kon je een speld horen vallen; adembenemend mooi. Verrassend was het optreden van Charles Daniels. In optredens in grotere ruimtes vond ik zijn stem vaak te weinig draagkracht hebben, maar in de intieme setting van vrijdagavond kwam zijn delicate timbre prachtig tot klinken.

In het programma was twee keer plaats ingeruimd voor een bedenking, gesproken door Mathieu Heinrichs. Hij vertelde onder meer over de impact die kindersterfte op het leven van Bach gehad moet hebben. Van de twintig kinderen die Bach uit zijn beide huwelijken kreeg, stierven er vier in het jaar waarin ze werden geboren, terwijl er zes de vijf jaar niet haalden. Onbegrijpelijk dat Bach nog een noot op papier kreeg.

Naast een aantal kleinere werken was Bach in het programma vertegenwoordigd met delen uit zijn Franse Suite in Es-groot en twee delen uit de Sonate in g klein voor viola da gamba en klavecimbel. Menno van Delft en Mieneke van der Velden gaven er een bijzonder expressieve uitvoering van.

Het talrijke publiek beloonde de uitvoerenden met ruim applaus.